Baseballrock 2009: Het verslag
2009-09-10 22:53:36

Wat is een betere manier om het einde van de examens te vieren dan naar een festival te gaan? Geen toch. Dus trokken we met Bentblog naar Baseballrock in het jeugdhuis van Temse.

We waren een beetje te laat en het eerste nummer van de tot nog toe onbekende groep Influence hebben we gemist. Jammer, want deze jonge band maakte een goede indruk en mochten maar een halfuur spelen. Deze Sint-Niklasenaren zijn vooral beïnvloed door Metallica, AC/DC en Pantera en speelden enkel covers die toch aanstekelijk werkte. Zo passeerden Enter Sandman van Metallica en Thunderstruck van AC/DC. Jammer voor deze band was dat ze zo vroeg geprogrammeerd stonden en dus nog niet op veel aanhang konden rekenen.

Onze fotograaf vond het dan weer leuk dat ze met een vrouwelijke bassiste optraden.

foto

Up next: Waste Paper. Deze bende is bekender doordat ze ook een lokaal festivalletje organiseren dan door hun muziek. Deze groep kon niet echt bekoren omdat ze niet de juiste frontman hebben, alhoewel ze wel over een strakke drums en goed gitaarwerk beschikten. Ze speelden vooral Engelse covers, maar ook een zelfgeschreven Vlaams nummer ‘Wanneer?’

Een en al jonge bands vandaag. Namelijk Lost Flight. Deze Bornemse band heeft een heel actieve frontman die zijn enthousiasme weet over te brengen op het publiek. Ook zij speelden covers, zoals Oh Darkness en Kryptonite, maar ook eigen nummers, zoals Reconcillation en Tell me true. Dat deze band al iets bekender is wordt bewezen doordat ze in oktober de Frontline in Gent op stelten mochten zetten, wat toch een plaats met een reputatie. Hopelijk gaan ze zo door en horen we nog veel van deze veel belovende band.

De mannen van Two-Fifty Three vertegenwoordigen de oudere generatie. Zij speelden blues en kregen toch enkele mensen aan het dansen. Dit doordat hun frontman graag met zijn kont schudde en dat dit bij het vrouwelijke publiek in de smaak viel. Deze eigenzinnige band gaat al lang mee, en toch verkiezen zij nog steeds bier en sigaretten op het podium in tegenstelling bij de jonge bands die zweren bij water voor hun optreden.

Hierna was het tijd voor Unpayable, een mengeling van oud en jong. Deze 5-koppige groep heeft een eigen geluid en speelt bijna alleen maar eigen nummers. Ze spelen zowel rustige als de wat hardere rock. Hierdoor ontstond veel afwisseling in de setlist, wat toch ook eens anders was. Enig minpuntje was dat ze te laat begonnen waren (al waren er ook problemen met het geluid). Toch wel een veelbelovende band waar we hopelijk nog iets meer van gaan horen!

De afsluiter Mid Air Collision pikten we niet meer mee omdat we deze al op bijna alle vorige festivals gezien hadden.

Bekijk zeker de foto's op de fotopagina!

Geschreven door Thaïssa Kockelkoren, freelance Reporter voor BenTblog.




Geschreven door Tim

Geschreven door:

Titel:

Tekst: